การประชุม ANA Future Promise ครั้งที่ 3 จัดขึ้นแล้ว!

ครั้งนี้เราได้เชิญคุณชิมะ ทัสซิน แม่บ้านที่เชี่ยวชาญด้านศิลปะการทำอาหาร มาเป็นวิทยากรของเรา หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนสอนทำอาหารแล้ว คุณทัสซินเดินทางไปประเทศฝรั่งเศสเพื่อฝึกที่ร้านอาหารชื่อดัง และหลังจากกลับไปไปยังประเทศญี่ปุ่น เธอทำงานเป็นเชฟที่ร้านอาหารฝรั่งเศสที่เก่าแก่ในญี่ปุ่นเป็นเวลาทั้งหมด 15 ปี หลังจากแต่งงานแล้ว เธอก็กลายเป็นแม่บ้านและกำลังขยายกิจกรรมของเธอโดยการออกสื่อและตีพิมพ์หนังสือนอกเหนือจากงานหลักของเธอ เมื่อเร็วๆ นี้ เธอและครอบครัวของเธอได้ย้ายไปอาศัยในบ้านญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมที่มีอายุกว่า 120 ปี และวิธีการที่ครอบครัวของเธออยู่ร่วมกับธรรมชาติได้อย่างกลมเกลียวก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

เธอพูดถึงหนึ่งในสามเสาหลักของเป้าหมายด้านสิ่งแวดล้อมระยะกลางถึงระยะยาวของ ANA Group “การลดอัตราของเสียจากอาหาร” โดยมุ่งเน้นที่มาตรการป้องกันของเสียจากอาหารเพื่อกระตุ้นให้พนักงานเปลี่ยนพฤติกรรมในชีวิตและการทำงานในแต่ละวัน

การบรรยายแบ่งออกเป็น 4 ส่วนดังต่อไปนี้

• (1) กิจกรรมเพื่อสิ่งแวดล้อมในฝรั่งเศส
• (2) เรื่องราวจากการฝึกอบรมในฝรั่งเศสและวันทำงานในร้านอาหารในญี่ปุ่น
• (3) สิ่งที่คุณทำได้ที่บ้าน
• (4) ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติ

ในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งถือว่าเป็นประเทศที่มีความก้าวหน้าทางด้านสิ่งแวดล้อม มาตรการมีความก้าวหน้ามากกว่าในประเทศญี่ปุ่น เช่น วัฒนธรรมด้านการตลาดที่จำหน่ายอาหารตามน้ำหนัก การเปลี่ยนอาหารเป็นปุ๋ยหมุกภาคบังคับ และการปรับใช้แอพเพื่อป้องกันการสูญเสียอาหารเป็นรายบุคคล นอกจากนี้ ในระหว่างการฝึกอบรมที่ร้านอาหาร เธอได้รับการสั่งสอนอย่างละเอียดว่าใช้อาหารและน้ำ “ทิ้งขว้าง”

แล้วเธอทำแบบเดียวกันนี้ที่บ้านหรือไม่

มาตรการแต่ละข้อมีระดับที่ต้องกล่าวถึง เช่น ระดับประเทศหรือรัฐบาล ระดับร้านค้าหรือภาคธุรกิจ และระดับบุคคลในแต่ละบ้าน ทั้งหมดล้วนมีระดับแตกต่างกันออกไป ตัวอย่างเช่น เศษผักที่เหลือจากการปอกเปลือก ร้านอาหารมีเปลือกผักเหล่านี้จำนวนมากจึงสามารถใช้ในการทำน้ำซุปจากเศษเปลือกผักได้ แต่ในระดับครัวเรือนนั้น การปรุงอาหารโดยไม่ต้องปลอกเปลือกนั้นมีความสมเหตุสมผลมากกว่าเนื่องจากมีปริมาณไม่มาก

เธอได้สอนเราว่าสิ่งเล็กๆ เช่นนี้ ซึ่งสามารถทำได้ในระดับบุคคล สามารถนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ได้หากเราทุกคนเพียรปฏิบัติทุกวัน เธอยังบอกกับเราอีกด้วยว่า การปลูกผักและเลี้ยงสัตว์ไว้บริโภคเองในวิถีชีวิตคนเมืองและการได้รับมา (เช่น การรับประทาน) ชีวิตของสัตว์เหล่านั้น ทำให้ครอบครัวพัฒนากรอบความคิดที่ว่าอย่ากินทิ้งขว้าง

ผู้ฟังต่างประทับใจกับเรื่องราวนี้เพราะประสบการณ์หลากหลายแง่มุมของคุณทัสซินในฐานะเชฟ แม่บ้าน และแม่

หลังจากการบรรยาย คุณทัสซินก็ได้จัดการชุมนุมเข้าสังคมขึ้น

นอกเหนือจากเนื้อหาของการบรรยายแล้ว ผู้เข้าร่วมได้ประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในบรรยากาศที่เป็นมิตรเกี่ยวกับปัญหาที่ตนเผชิญที่บ้านและปัญหาที่เกี่ยวข้องกับอาหารที่ตนตระหนักว่าเป็นความท้าทายในที่ทำงาน

เราได้รับความคิดเห็นต่างๆ จากผู้เข้าร่วม เช่น...

“ผมลังเลที่จะลงมือทำเสมอมา เพราะผมคิดว่าผมต้องทำในสิ่งที่ยิ่งใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม แต่ผมได้เรียนรู้แล้วว่าทุกสิ่ง แม้ว่าจะเล็กแค่ไหน ก็มีส่วนช่วยได้ ผมยังรู้สึกอีกว่าเราสามารถเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมได้โดยทำสืบต่อไป”

“สิ่งที่คุณทัสซินแบ่งปันกับเราเป็นขุมทรัพย์แห่งความรู้ที่เราสามารถนำไปปฏิบัติได้ทันที!

“ดิฉันได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายที่สามารถนำไปใช้กับธุรกิจบนเที่ยวบินของเราได้”