วัดคิโยมิซึเดระ

ห้องโถงขนาดใหญ่เป็นลักษณะเด่นหลักของวัดและได้รับเลือกให้เป็นสมบัติแห่งชาติอย่างไม่ต้องสงสัย ก่อตั้งขึ้นช่วงต้นยุคเอโดะ (1603 ถึง 1868) แท่นไม้ที่ยื่นออกมานั้นมีการคำด้วยเสาที่ทำจากไม้เซลโคว่าที่มีอายุกว่า 400 ปี สูงขนาด 13 เมตร สลับกันไปมา ทำให้นักท่องเที่ยวสามารถชมวิวเมืองเกียวโตได้อย่างกว้างไกล สัญลักษณ์ประจำวัดนี้คือรูปปั้นพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์พันมือ สิบเอ็ดหัว ตั้งอยู่ที่ศาลเจ้าขนาดเล็กและได้รับเลือกให้เป็นสมบัติประจำชาติ และจะเปิดสู่สาธารณะในรอบ 33 ปีเท่านั้น

ซันเน ซากะคือถนนเนินเขาที่นำทางไปยังวัดวัดคิโยมิซึ เดระ และบริเวณโดยรอบถนนเส้นนี้จะเป็นที่รู้จักในนามซันเน็น ซากะที่ได้รับยกย่องให้เป็นเขตอนุรักษ์สถาปัตยกรรมดั้งเดิม โดยมีทิวทัศน์ประวัติศาสตร์ที่งดงามพร้อมด้วยโครงสร้างและสิ่งปลูกสร้างโบราณมากมาย เช่น วัดและศาลเจ้า รวมถึงบ้าน “มาจิยะ” ที่สร้างขึ้นช่วงยุคปลายเอโดะและไทโช (1912 ถึง 1926) ถนนตามแนวเขาที่ปูเสร็จแล้วนั้นมีความคดเคี้ยวแต่เรียงรายไปด้วยร้านอาหารตามทาง คาเฟ่และร้านขายของชำร่วยที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้นับพันคน